|
HOME > Mijn ervaringen
Reisverslag Zwitserland
Foto's van mijn reis naar Zwitserland (6/08 tot en met 17/08/2009)  Huizen in het dorp Zinal
 Wandeltocht met de groep
 De vallei met een bergrivier
 Een bergrivier met het koude water
 De gids die als model speelde :-)
 De prachtige ontdekkingen onderweg en
waar we een picknick namen  Even uitrusten
 In de winter zou je hier kunnen schaatsen...
 Indrukwekkend die blauwe lucht en de wolken
(damp vanuit het dal). Verslag van mijn reis naar Zwitserland (1/08 tot en met 10/08/2005)
Om 4 uur 's nachts liep mijn wekker af. Ik stond op, trok mijn kleren aan en vertrok even over 5 uur met de trein naar Brussel Zuid. Daar nam ik om 7 uur de trein naar Wengen, waar we om 17 uur aankwamen. Aan het station werden we opgewacht door mensen van het hotel die de koffers meenamen. Ik en de andere hotelgasten trokken te voet naar het hotel boven in de bergen, want auto's komen er in het dorp niet in. We kregen de sleutel van de kamer en om 18 uur stond er een lekker avondmaal op ons te wachten. Het eerste wijntje werd genuttigd. Later op de avond werd er vuurwerk afgestoken naar aanleiding van de Zwitserse nationale feestdag. Het uitzicht op de Jungfrau was prachtig. In het kleine dorpje, waarin je niet kon verdwalen, was het heel rustig.
De tweede dag was er in de voormiddag een dorpswandeling. In de regen! Zalig! In de namiddag verkenden we rustig de omgeving en bezochten we de Staubachfall. Ook in de regen. Na onze terugkomst in het hotel was het tijd voor een frisse douche. Daarna werden we op de receptie verwacht. De monitoren en gidsen werden voorgesteld. 's Avonds werd er een quiz gehouden genre "de kortste quiz bij Man bijt hond".
De dag erna werd er 's morgens een video getoond over de gletsjers en de streek rond Wengen. Interessante informatie. 's Middags stond er forel op het menu. In de namiddag namen we het bergtreintje naar Lauterbrunnen en keerden we te voet naar Wengen terug. Een stevige wandeling bergop. Na een stevige pint op het hotelterras en een duik onder de douche nuttigden we ons avondmaal. 's Avonds zat ik nog wat op het terras na te genieten en dacht ik aan thuis.
De volgende ochtend maakte ik mijn picknick klaar voor een nieuwe trektocht. Ditmaal nam ik deel aan een dagwandeling rond Wengen. Het was warm, de zon scheen. Het pad ging rustig op en neer. De gids gaf uitleg over de planten en bloemen en over de omgeving en de bergen rondom. Om 12.30 aten we onze picknick op en om 13 uur gingen we weer op pad. Op onze weg kwamen we voorbij aan de plaats waar deze winter het wereldkampioenschap skiën gehouden wordt.
Op vrijdag stond er een gezinspicknick op het programma. We gingen met de kabellift naar boven naar de top van Männlichen. Een heerlijke picknick stond ons op te wachten. Rond 13 uur vatten we de afdaling naar het hotel aan. Een serieuze kuitenbijter! 's Avonds supporterde ik voor de mensen die meededen aan de quiz "slimmer dan je denkt". Daarna werd er Jazzmuziek gedraaid.
Zaterdagochtend trokken we naar Mürren, waar het eerste Intersoc-hotel staat en later op de dag verder naar Steinewald. Het was een prachtige wandeling, niet zwaar, maar in een schitterende omgeving. Erg geschikt voor een romantische film. Op de terugtocht begon het jammer genoeg te regenen. Maar toen we in het hotel aankwamen was de bui over. Gelukkig! 's Avonds werd er door de hotelgasten een top 30 in elkaar gestoken en werd er uitgelaten gezongen. Daarna werd er nog gezellig nagepraat over de voorbije dag. Ik ontdekte ook dat de wereld erg klein is, want er was ook iemand mee die als verpleegster werkt in het ziekenhuis waar ik vroeger nog gewerkt heb.
Na een verkwikkende nacht brak er een nieuwe dag aan met een "viersterrenwandeling". Het was zwaar - zeker wanneer je hoogtevrees hebt - want de paden waren smal en steil. Maar met de steun van de gids lukte het wel. De omgeving was prachtig, de sfeer in de groep zeer goed. Nadat we terug waren van de wandeling werd er nog wat nagepraat in het hotel. Er werd opgemerkt dat de gletsjers meer smolten dan anders. 's Avonds vroeg een meisje me of ze mijn Dag Allemaal, waarin een artikel over mij staat, mocht lezen. Ze schrok, toen ze hoorde dat er een persoon met een verstandelijke handicap mee op reis was.
De volgende ochtend – ondertussen was een nieuwe week aangebroken – vertrokken we naar de gletsjer. Aan de voet van de gletsjer aten we ons middagmaal op. Op het laatste stukje van de afdaling kreeg ik het moeilijk en sloeg ik in paniek. Het was heel steil en erg smal en er was niets om mij aan vast te houden. Een vriendelijk meisje hielp me naar beneden. Daarna zei de gids dat ik een pint verdiende. En die heeft gesmaakt! 's Avonds zaten we gezellig te babbelen en te bespreken waar we volgend jaar naar toe zouden kunnen gaan. We kregen ook te horen dat Intersoc waarschijnlijk volgend jaar voor de laatste keer naar Wengen trekt.
De laatste dag deden we een tocht die niet voorzien was. We trokken naar Mürren en waar de kabellift stopte, begonnen we te klimmen. In de namiddag daalden we terug af naar het dorp. Ondertussen zagen we ook de hut die speciaal gebouwd werd voor een James Bond-film, maar omdat de tocht naar die hut heel erg zwaar is, werd die door Intersoc van het programma geschrapt. Toen we in het dorpje aankwamen, passeerden we opnieuw het hotel waar Intersoc voor het eerst neerstreek. We keerden terug naar de kabellift en naar Wengen. Toen we in het hotel aankwamen, stond er een afscheidsaperitief klaar. Met heimwee in ons hart moesten we afscheid nemen van zo'n prachtige streek en met "lege handen" (de ingewijden weten wel wat ik daarmee bedoel) keerde ik naar België terug... De terugreis verliep heel vlot. Op het einde bedankte de treinbegeleider me voor mijn hulp bij het dragen van de koffers van anderen. Zo zie je maar dat reizen heel leuk kan zijn als je elkaar maar helpt. Ik kijk alvast uit naar de reis van volgend jaar!
|