HOME

Toen ik in de Raad van bestuur van Onze Nieuwe Toekomst zat en ijverde voor de rechten van personen met een handicap, hoorde ik dat er bij Jan thuis een gesprek doorging over PAB. Ik was er meteen in geïnteresseerd en ging ernaar toe. Ik ontmoette er Carolien voor de eerste keer. Daarna bleef het een tijdje stil.

 
Op een congres van Independent Living Vlaanderen in Brugge waar ik zelf een voordracht gaf, liep ik Carolien en Jan opnieuw tegen het lijf. Ik hielp Carolien haar valies te dragen en zij begon mij op het congres spontaan te coachen. Het bleef opnieuw een tijdje stil. Toen Grip werd opgericht, stuitte ik weer op Jan en wij raakten aan de praat. Jan was van mening dat ik iemand nodig had om mij te assisteren tijdens de vergaderingen van Grip en dat ik ook een netwerk nodig had, als ik de instelling wou verlaten, mijn grote droom. Ik had immers geen familie, waar ik op kon terugvallen. Jan engageerde zich om mij te helpen bij de uitbouw van een netwerk. Wij sloten een contract van 2 jaar af.
 
Stilaan kregen mijn plannen om op eigen benen te staan, vorm. Samen met Carolien, Jan en Geert (mijn opvoeder) werd er gekeken hoe we het concreet gingen aanpakken. Er werd gezocht naar een assistente. Dat werd Lindsey (betaald door Grip en Jan). Ik sprak mijn voorlopig bewindvoerder aan, Rosanne, en ook één van de zonen van mijn pleegouders. Beiden wilden graag deel uitmaken van mijn netwerk.

 
Tot slot leerde ik via een congres Hilde kennen van VMG en ook haar wist ik te strikken. Het netwerk kon boven de doopvont worden gehouden. Ondertussen was ook mijn PAB-aanvraag opgestuurd en in augustus 2004 kreeg ik een positief antwoord. In januari 2004 was het zover. Ik kon mijn vleugels uitslaan en in Gent gaan wonen.

 

overeenkomst met het netwerk
  
overeenkomst met Jan-Jan