HOME > Voordrachten

 
Het getuigen over mijn leven is tegenwoordig een heel belangrijke activiteit voor mij. Deze activiteit startte ik vanaf 1998. Ik was toen woordvoerder van Onze Nieuwe Toekomst (link website ONT). In deze functie werd van mij verwacht dat ik heel overtuigend naar buiten kwam met een visie over personen met een beperking. Zo werd de aanzet gegeven. Het puur getuigen over mijn levensweg gebeurde in die periode echter nog sporadisch, zo'n 3-tal keer per jaar.
 
Hierin kwam verandering vanaf het moment dat ik deel ging uitmaken van de RVB van GRIP. Heel geregeld kreeg ik dan vragen om voordrachten te geven over de visie en de werkingsdomeinen van GRIP, maar ook over mijn eigen leven.
 
Nu geef ik ongeveer maandelijks een getuigenis over mijn weg naar zelfstandig leven. In bepaalde periodes van het jaar kan dit zelfs gaan tot 3 à 4 maal per maand.
 
Het doelpubliek, waartoe ik me richt, is heel ruim en gevarieerd. Vaak ga ik naar scholen toe, zowel naar secundaire scholen als naar inrichtingen hoger onderwijs als naar universiteiten. Meestal gaat het om studenten uit de non-profit sector, zoals orthopedagogen in opleiding, studenten verpleegkunde ... Naast leerlingen en studenten geef ik ook getuigenissen bij opvoeders uit instellingen, bij organisaties, die zich richten tot personen met een beperking, maar ook bij jeugdbewegingen en jeugdhuizen .... Ooit gaf ik op een regendag aan 15 vakantiegangers in Zwitserland een voordracht over mijn leven. Dus u kunt merken dat ik weinig tot geen beperkingen heb in de keuze van het doelpubliek. Ik probeer zo goed mogelijk aan elke vraag te voldoen.
 
Soms krijg ik heel specifieke vragen, zoals bijvoorbeeld over mijn visie op onderwijs, over persoonlijke assistentie, over mijn visie op en ervaring met relaties bij personen met een handicap. Meestal echter gaan mijn voordrachten wel hoofdzakelijk over mijn levensweg, over mijn visie op handicap en nieuwe tendensen in de ondersteuning van personen met een beperking.
 

Over het algemeen ervaar ik dat mensen heel positief reageren op mijn getuigenis. Meestal is het publiek sterk geïnteresseerd; sommigen gaan op voorhand zelfs al op mijn website kijken om voorbereid naar de voordracht te kunnen gaan.
 
Wat mij opvalt, is dat er méér en méér vragen komen uit het publiek, in vergelijking met vroeger. Aanwezigen op een voordracht stellen vragen rond het persoonlijk assistentiebudget, rond relaties bij personen met een beperking, rond consequenties van zelfstandig leven, rond EEP ...
Soms zijn mensen gechoqueerd door mijn verhaal, verwonderd of door volledige verbijstering geslagen – Op één van mijn voordrachten, na mijn lange uitleg over zelfstandig wonen, vroeg een meisje: "Maar woon je dan écht alleen, zonder enige vorm van begeleid wonen en zonder enig contact met een instelling?"
 

Uiteindelijk is het ook de bedoeling van mijn getuigenis om mensen verder te laten kijken, te laten ervaren dat er veel mogelijkheden zijn voor personen met een handicap buiten de instelling, een nieuwe visie rond de kwaliteit van leven voor een persoon met een handicap mee te geven en een vernieuwende kijk op personen met een handicap in het algemeen. Want wij zijn ook mensen, die verlangen naar een evenwaardige positie in de samenleving zoals iedereen.
 
En alleen maar door zelf verandering te realiseren en deze een stem te geven, kan verandering en vernieuwing in ruimere zin vorm krijgen.
 

Het is mijn droom om deze voordrachten nog verder uit te bouwen, zowel naar frequentie, als naar inhoud, zodat méér mensen bewust kunnen worden gemaakt dat een persoon met een beperking zijn eigen leven wil leiden.