HOME > Mijn visie over...

Als je een relatie met iemand aangaat, dan is het de bedoeling dat je later met deze persoon gaat trouwen en dat er kinderen uit deze relatie voortkomen.

Voor personen met een handicap is het echter niet gemakkelijk om relaties aan te gaan, zeker wanneer je je hele leven in een instelling doorgebracht hebt. In de instelling, waar ik verbleef, werd er een muur rondom mij gemetseld en werd het thema relaties uit de weg gegaan. Er werd geen informatie gegeven over voortplanting. Ik moest alles zelf uitzoeken achter de rug van de opvoeders en stelde steeds opnieuw vast dat de informatie niet op het niveau van personen met een verstandelijke handicap geschreven was. In de instelling werd ons trouwens ook wijsgemaakt dat meisjes alleen op ons geld uit waren. Zo krijg je schrik en houd je verder je mond over relaties, zeker wanneer je in een zwakke positie staat en niemand je kan helpen er tegen in te gaan.

Ik heb zelf vaak aan den lijve ondervonden dat jonge meisjes afhaken, wanneer ze vernemen dat je een verstandelijke handicap hebt en dat je voor financiële zaken afhankelijk bent van een vrederechter en een voorlopig bewindvoerster. Ze denken dan vaak dat je in je jeugd "iets mispeuterd" hebt en willen dan niets meer met je te maken hebben.

Ook de media spelen hierin een rol. Relaties komen niet of nauwelijks aan bod (uitzondering was het televisieprogramma "Goedele" gepresenteerd door Goedele Liekens in 1998). In televisieseries worden de rollen van personen met een handicap vaak gespeeld door mensen zonder handicap. De overheid zou hierin moeten tussenkomen en meer informatie moeten geven omtrent relaties voor personen met een handicap. Ook personen met een handicap hebben behoefte aan een relatie en kunnen een kinderwens hebben. Men gaat ervan uit dat mensen met een handicap thuishoren in een instelling, waar ze goed "verzorgd" worden. Dat ze buiten verzorging nog andere noden en behoeften hebben, daar wordt gemakshalve aan voorbijgegaan.

Zo kan ook een persoon met een handicap bijvoorbeeld een kinderwens hebben. En vermits iedere persoon recht heeft om kinderen te krijgen, hebben ook personen met een handicap recht op kinderen. Er moet wel degelijk rekening gehouden worden met de wens van de persoon met een handicap zelf. Met wat extra begeleiding en samen met een persoonlijk assistent zou het voor een persoon met een handicap ook mogelijk worden om het plezier van een kind te beleven. Ik vind dat, wanneer een persoon met een handicap naar een kind verlangt, met alle betrokkenen moet gekeken worden, hoe die wens gerealiseerd kan worden. Dat zou het uitgangspunt moeten zijn.