HOME > Mijn ervaringen

Gesprek met Ulrich Lorey

Het congres in Valencia kreeg een staartje. Jan-Jan nodigde namelijk Ulrich Lorey uit Würzburg (Duitsland) uit om in Vlaanderen van gedachten te wisselen omtrent onafhankelijk leven, persoonlijke assistentie en PAB. Maar Ulrich kwam niet alleen voor Jan-Jan naar België. Neen, hij wou ook mij opnieuw ontmoeten. Persoonlijk ditmaal! Op het congres in Valencia had ik kort mijn verhaal verteld en dat had hem niet meer losgelaten.

Maar, wie is Ulrich Lorey?

Ulrich Lorey is een prille veertiger en rolstoelgebruiker sinds hij door een ongeval verlamd raakte vanaf zijn vijfde halswervel. Ulrich komt in Würzburg heel actief op voor onafhankelijk leven voor personen met een handicap. Hij is/was projectcoördinator van de open projectgroep "Mittendrin Leben" die ervoor ijvert dat mensen met eender welke beperking vrij moeten kunnen kiezen waar ze wonen en over (voldoende) assistentie moeten kunnen beschikken uitgaand van de noden van het individu en zijn mogelijkheden en mét respect voor zijn recht op zelfbeschikking. Ulrich heeft nu 24u op 24u assistentie en woont in zijn eigen woning, maar heeft het zelf aan den lijve ondervonden, hoe moeilijk het is om NIET in een voorziening te belanden. Ulrich is ook een enthousiast sprookjesverteller die met zijn persoonlijke assistent Duitsland rondtrekt, alwaar hij jong en oud weet te boeien met zijn fantastische verhalen. 

En weet je wat ik nog het allerleukste vond? Ulrich is net als ik verzot op Chinees eten! Alle ingrediënten waren dus aanwezig voor een boeiende, onderhoudende en goed gevulde middag.

Ulrich wou van mij vooral te weten komen wat mij ertoe bewogen had de vertrouwde instelling, waar ik toch al heel mijn leven doorgebracht had, te verlaten. Ik had dit kort toegelicht op het congres in Valencia, maar Ulrich wou er echt het fijne van weten. Hij luisterde dan ook aandachtig en geboeid naar mijn verhaal, stelde vele vragen en vroeg waar nodig om verduidelijking. Hij toonde oprecht interesse in mij en mijn verhaal. Een fijne kerel! Ik had echt het gevoel op dezelfde golflengte te zitten met hem. Ik vergeleek mijn levenskwaliteit nu met die ten tijde van mijn verblijf in de instelling, vertelde honderduit over mijn leven nu, mijn netwerk, mijn assistentie. De tijd vloog voorbij. Gelukkig konden we tijdens het eten het gemoedelijke gesprek verder zetten en kwamen ook EEP en PTP uitgebreid aan bod. En wat ik dacht van een tegenbezoek aan Würzburg? Ja, graag. De taal vormt geen probleem. Sabine had samen met mij alles tot in de puntjes in het Duits voorbereid en voerde het woord. Vragen van Ulrich en antwoorden van mij werden consecutief getolkt. Het gesprek met Ulrich en zijn oprechte interesse in mijn verhaal sterken mij nog méér in mijn eigen ideeën rond onafhankelijk leven en zelfbeschikking en sporen mij aan om mij er nog méér voor in te zetten.

Merci Ulrich!